Meme Kanseri Farkındalık Ayı: Erkekler De Meme Kanseri Olur Mu?

Meme kanseri yalnızca kadınları etkilemiyor, erkekler de bu hastalığa yakalanabiliyor; ancak çoğu erkek bunu bilmiyor. Bilinçsizlikten dolayı bu konuda yeterince farkındalık ve destek yok. Çoğu vaka meme kanseri ile karşılacağını düşünmüyor ve bu nedenle sağlık kontrollerinde gerekli kontrolleri yaptırmıyor.

Farkındalık yaratma konusunda sağlık profesyonellerine ve merkezlerine de önemli görev düşüyor. Erkeklere bu teşhis konduğunda kontrollere ve tedaviye giderken kendilerini çoğu zaman yalnız ve izole hissediyorlar; çünkü bekleme odasındaki meme kanseri hastası tek erkek oluyorlar. Bir teşhis merkezindeki her şey genelde kadınlara göre ayarlanmış durumda oluyor. Formlarda sadece kadınlara yönelik sorular yer alıyor.

shutterstock_328201586

İşte Bill Rotter’ın Hikayesi:

Wisconsin Mequonlu Bill haftalar boyunca çoğu erkeğin yapacağı gibi göğsündeki bir kitleyi görmezden geldi. Sonunda karısından bakmasını istediğinde karısı endişelendi ve hemen bir hekime görünmesini istedi. Muayene randevusu alındı. Gitmesi söylenen klinikte kendisini karşılayan resepsiyonist nerede olduğunu bilip bilmediğini sordu. Bill doğru yerde olduğuna dair onu temin etti, kaydını yaptırdı, boş bir koltuk buldu ve endişeyle beklemeye başladı.1 saat boyunca teknisyenler o hariç herkesi çağırdı. Sinirleri bozulmuş bir halde resepsiyoniste neden kendisinin de çağırılmadığını sordu. Resepsiyonist doktorunu aradığını ve göğsünün tek tarafı yerine iki taraflı bir muayeneye ihtiyacı olduğunu öğrendiğini söyledi. Bill telefonunu çıkardı ve işleri hızlandırmaya karar verdi. Beklemekten bıkmıştı. Tam bu sırada “Bill Rotter sıra sende. Mamografi için hazır mısın?” dendiğini duydu.

Kadınların bekleme odasından çıkmaya hevesli bir şekilde moda dergisi yığınlarını ve pembe duvarları geçti, soyunma odasına yöneldi; ABD’de son 2 yılda mamogram çektirmiş 40 yaş üstü kadınların %66.8’i için normal prosedür. Ama bugün hiçbir şey normal değildi. Bill için değil. Ailesi için değil. Erkekleri taramaya alışık olmadığını söyleyen teknisyen için değil. “Sıkıştırma için uygun pozisyonu bulmak zor olacak.” dedi teknisyen, çok meme dokusu olmadığı için.

fathersday_brc_animation_1_701x394

Bill’in mamogramının görüntüleri anormaldi. Bir ultrason kontrolü ve sağ göğsüne yapılan biyopsi Bill’in ve ailesinin korkularını doğruladı: Meme kanseri. Bugünden itibaren meme kanseri olan bir erkekti.

Bazı gen mutasyonları erkekler için meme kanseri riskini artırıyor.” diyor Dr. Joseph Russo, Bethlehem St. Luke’s’ta meme kanserinde uzmanlaşan bir radyolog. Örneğin BRCA2 gen mutasyonu meme kanseri riskinin yüzde altı artmasıyla ilişkili. BRCA1 de erkeklerde meme kanserine yol açabiliyor ama risk yüzde bir kadar düşük. Çocukları da %50 olasılıkla bu geni ve ilişkili kanser riskini taşıyor. Basit bir kan testi taşıyıcı olup olmadığınızı belirliyor.

Bill ve eşi ilk yapmaları gerekenin çocuklarına söylemek olduğunu biliyordu. İki yetişkin oğulları da eyalet dışında yaşıyordu. Bu hiçbir babanın yapmak istemeyeceği bir telefon konuşması. “Yapmam gereken en zor şeylerden biri oğullarımı aramaktı.” diyor Bill.  “Onlarla yüz yüze konuşmayı tercih ederdim. Bana çok destek oldular ve beni rahatlattılar.

Tedavi planı zamanı gelmişti. Bill yılın en büyük zorluğu dediği işi planlıyordu; 29 yıldır ortağı olduğu iki ikonik teçhizat dükkanını satmak. Şimdiyse çok daha korkutucu bir şeyle yüzleşiyordu; meme kanseriyle mücadele etmek. Teşhisinden birkaç gün sonra bir radyologla, onkologla, cerrahla ve hemşireyle görüştü.

Onkologum bana Ashkenazi Yahudi kökenli olup olmadığımı sordu.” diyor Bill. “Öyleyim.” dedim. “Ashkenazi Yahudileri Doğu Avrupa’dan geliyor. Onkologum bana bu kökenden gelen insanların mutasyona uğramış geni taşıma olasılığının on kat daha fazla olduğunu söyledi.”

fathersday_brc_words

Bill testi yaptırmaktan başka şansı olmadığını biliyordu. Eğer BRCA genini taşıyorsa bunu oğullarına da geçirmiş olabilirdi. Yaptırdı ve sonuç pozitif geldi. Sonra aile geçmişiyle ilgili sorular soran bir genetik danışmanıyla görüşme ayarladı. Bill iki amcasının ve babasının prostat kanseri nedeniyle vefat ettiğini anlattı; böylece danışman BRCA geninin Bill’in babasının tarafından geldiğine karar verdi. Çocuklarına, kardeşlerine ve kuzenlerine onların da kanser riski taşıdığını söylemesi gerekiyordu.

Bill mastektomiye karar verdi ve ardından kanserin yayılmadığından emin olmak için lenf nodüllerinden de ameliyat oldu. 2014’ün büyük kısmı boyunca Kemoterapi ve radyoterapi gördü. “2014 unutmak istediğim bir yıl oldu.” diyor Bill. Ailesinin ve arkadaşlarının desteğiyle erkek meme kanseri hakkında farkındalık yaratmak için çalıştı. Doktorların ve hastaların erkek meme kanseri ile ilgili öğrenebileceği çok şey var. “İnsanları yalnızca erkek meme kanseri hakkında değil, kanserin genetik yanı hakkında da eğitmek istiyorum.” diyor Bill. “İnsanlar eğilimli olmanın önemini anlamıyor; genetik kanserler bütün kanserler arasında %10 yer tutuyor. Arkadaşlarımdan bazıları “Nasıl meme kanserisin? Erkeklerin memeleri yok ki!” diyordu.

Erkek hastalara aşırı dikkatle yaklaşıyoruz.” diyor Russo. “Kadınlara kıyasla daha az farkındalık olmasından ötürü erkek meme kanserleri genelde daha gelişmiş bir durumda karşımıza çıkıyor. Erkeklerdeki semptomlar da kadınlardakiyle aynı; kitle veya şişme, deride çukurlanma, meme ucunda kızarma, meme ucu çekilmesi veya akıntı.

bill-rotter-and-family

Bill 2014 sonu  itibariyle kanserden kurtuldu. Genetik ve erkek meme kanseri konusunda eğitim için çalışıyor. “Babamla çok yakınız.” diyor Bradley, Bill’in 25 yaşındaki oğlu. “Bu amacın savunucusu olarak başka ailelere yardımcı olmasından gurur duyuyorum.

Doktorların meme kanseri gibi hastalıklara olan yaklaşımı değişiyor. Kişisel ilaçlar gerçek oluyor. Eğer bir doktor hastasının gen yapısını bilirse hastalığı daha kesin olarak hedefleyebiliyor. İlaç şirketleri GE Sağlık ile birlikte çalışarak belirli grup insanlara özel ilaçlar üretiyor. Böylece Bill gibi özel ihtiyaçları olan insanların tedavileri kolaylaşıyor.